paggamb

เมื่อวานตอนบ่ายๆ พี่ชายเข้ามาถามว่าตอนเย็นว่างรึป่าว แม่พี่ต้นเสีย ไปวัดลาดพร้าวกัน

 

ความทรงจำช่วงหนึ่งของชีวิตก็พรั่งพรูกลับเข้ามาโดยไม่ทันตั้งตัว

 

พ่อหยัดกับแม่เพ็ญเป็นนายจ้างคู่แรกในชีวิตผม ท่านได้สอนให้รู้จักโลกแห่งความเป็นจริง ที่มีทั้งสุขและทุกข์ ได้ให้ประสบการณ์มากมาย และได้ให้โอกาสผมไปเผชิญโลกกว้างเป็นครั้งแรก

 

ในปี 2535 ปีเดียวกับเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ ตรงกับปีฉลองครบรอบ 500 ปีการเดินทางสู่โลกใหม่ของโคลัมบัส เป็นผลให้ประเทศสเปนได้โอกาสจัดงานใหญ่ระดับโลกถึงสองงาน คือกีฬาโอลิมปิก และงานเอ็กซ์โป

พ่อหยัดได้สัมปทานร้านขายของที่ระลึกจากประเทศไทย สองร้านในงานเอ็กซ์โป เป็นร้านโดดๆร้านนึง และเคาน์เตอร์หน้าศาลาไทยอีกร้านนึง ผมเองก็คิดว่ามีโอกาสหนึ่งในชีวิต ที่ได้ไปสัมผัสโลกกว้าง แถมไม่

ต้องออกเงินเอง แล้วยังได้เงินใช้อีกนิดหน่อย ก็เลยขอสมัครไปช่วยงาน ในฐานะลูกจ้างเล็กๆคนนึง งานที่ทำคือทำทุกอย่างและอยู่ขายของประจำร้านที่หน้าศาลาไทย ซึ่งดูแลโดยกรมพาณิชย์สัมพันธ์ในขณะนั้น

 

ชีวิตกว่า 6 เดือนในงานเอ็กซ์โปในสเปน รวมกับการได้ออกไปผจญโลกกว้างอีกหลายประเทศ ได้ให้อะไรในชีวิตมากมาย เป็นการเรียนรู้ซึ่งไม่มีโรงเรียนที่ไหนให้ได้ ผมขอขอบคุณในโอกาสที่ได้รับ และเป็นส่วนหนึ่งที่หล่อหลอมให้ผมเป็นผมในวันนี้

 

พอไปถึงงานศพ ซักพักพ่อหยัดก็เข้ามาคุยด้วย สีหน้ายังดูเศร้าอย่างเห็นได้ชัด ซักพักน้าติ๋มก็ดีใจที่เห็นผมกับพี่ชาย แล้วก็เข้ามาคุยถึงเรื่องเก่าๆ อย่างออกรสชาติ ทำให้ยิ่งหวนนึกถึงอะไรหลายๆอย่างมากมายที่โน่น เวลาผ่านไปกว่า 15 ปีแล้ว แต่ยังรู้สึกเหมือนเพิ่งผ่านไปไม่นาน จนสามารถรับรู้ถึงความรวดเร็วของเวลาที่ไม่เคยรอใคร น้าติ๋มยังเล่าให้ฟังอีกว่าหลังจากนั้นก็ยังได้ไปออกร้านกับแม่เพ็ญอีกหลายประเทศ และได้เอ่ยปากชมความเป็นสามีที่ยอดเยี่ยมของพ่อหยัด ในการดูแลแม่เพ็ญจวบจนวาระสุดท้าย

 

ขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งต่อพ่อหยัด พี่ต้น พี่เนตร น้องปุ้ย และท่านอื่นๆมา ณ ที่นี้

 

สิ่งใดที่ได้เคยกระทำผิดต่อแม่เพ็ญ ไม่ว่าจะทางวจีกรรม หรือกายกรรม ก็ขอให้อโหสิกรรมให้ด้วย และขอให้ดวงวิญญาณของแม่เพ็ญ จงไปสู่สุขคติสุข ณ สัมปรายภพด้วยครับ

ไม่ได้อัพเดทมาชาตินึงแล้วเนี่ย อยู่ดีดีก็อยากเขียนขึ้นมาซะงั้น

 

ตอนนี้ชีวิตเสี้ยวนึง อยู่กับเกมส์คอม ตอนแรกคิดว่าจะอัพคอมเล่นๆ เพราะมันเก่าแล้ว และพ่อสนับสนุน BRAVIA 26 นิ้ว ให้เป็นค่าช่วยทำซีดี อัพไปอัพมา เพิ่มโน่นเพิ่มนี่ก็งบบาน แต่ได้ความรู้มาเพียบ กะคอมแรงพอใช้เครื่องนึง ประกอบคอมกับมือนี่ก็สนุกดีเหมือนกัน ยิ่งมันตอนตัดกระดาษฟอยด์มาแปะขา CPU เพื่อ Overclock นี่แหละ ทำสำเร็จก็ภูมิใจเหมือนกัน ถ้าตกงานสงสัยรับจ้างประกอบคอมเลี้ยงชีพคงพอได้แล้วล่ะ

 

พอมีคอมแรง ความบ้าเกมส์ก็กลับมา ตั้งแต่เดือนที่แล้ว เกมส์ที่เล่นจบก็มี Lost Planet, GRAW1&2, COD4, CRYSIS, BIOSHOCK แล้วอาทิตย์ที่แล้ว ซื้อจอย xbox 360 มา ทำให้ตอนนี้กำลังง่วนอยู่กับ DiRT ซึ่งเป็นเกมส์ขับรถ เล่นจนนิ้วจะหงิกละ ตอนนี้เล่นไป 50% คงจะจบในอีกไม่กี่วัน ถ้านิ้วไม่ซ้นซะก่อน ก็ตอบไม่ได้นะว่าชอบเกมส์ไหนมากกว่ากัน ชอบทุกเกมส์ที่เล่นจนจบแหละ เจ๋งๆทั้งนั้น เกมส์ไหนลองแล้วไม่ชอบก็ลบเลย แต่ถ้าชอบ ก็ตะลุยจนจบ เกมส์สมัยนี้ภาพสวยอลังการณ์ยิ่งนัก น่าทึ่งในความพยายามของผู้สร้างจริงๆ

 

ปล. ขอแสดงความเสียใจกับเพื่อนทั้งสองคน ที่เพิ่งสูญเสียมารดาไปด้วยครับ

เจ้าอิลลูเอาไรมาให้ฟังเนี่ย ชอบมั่กๆ จริงๆ

 

Coco d'Or เป็นโปรเจคเพลง Jazz ของน้อง Hiroko (Hiro) อดีตนักร้องนำวง SPEED

 

ผลงานเพลง Jazz ชุด Parfait นี้ ทำดนตรี และร้องได้ดียอดเยี่ยมจนไม่น่าเชื่อว่าเป็นสาวยุ่นอายุแค่ 21

 

แถมยังน่ารักมั่กๆ ได้ดู MV 1 เพลงที่อิลลูอัดมาให้ด้วย ยิ่งชอบเข้าไปใหญ่

 

ลีลาไม่เหมือนนักร้อง Jazz ทั่วๆไปเอาเลย สรุปว่าให้ใจไปเลยเนี่ย

โอ้ชีวิต... ไม่ง่ายดาย เลยสักนิด

แต่ชีวิต... ไม่ยากเย็น อย่างที่คิด

 

เป็นเนื้อเพลงท่อนโปรด จากเพลง"ชีวิต" ของ Modern dog ชุดแรก ที่ผมมักจะชอบฮัมเตือนสติตัวเองอยู่เสมอ

 

โดยเฉพาะช่วงนี้ ทำไมชีวิตมันช่าง... ยิ่งนัก เลยยิ่งรู้สึกอินกับเนื้อเพลงท่อนนี้ ขึ้นไปอีก

 

นี่ถ้ามีมือถือเดิ้นๆกะเค้าบ้าง ได้เอาท่อนนี้เป็นริงโทนหลักแน่ๆ